Stilstaan

In het jaar 2020 dat wij stilstaan wordt het voeden van de geest anders. De onbegrensdheid aan mogelijkheden om te kijken wordt beperkt. De reikwijdte van je inspanning, het moment waarop je dit doet, de manier en met wie is leidend geworden. Het bos om de hoek is plotseling de verre plek die energie geeft. De avond waarin mist de wereld nog kleiner maakt en er tegen middernacht niemand meer op straat is. Een duif als kleine stip in de onmetelijke omvang van wolken. De volle maan die halverwege de nacht de gang zacht verlicht. Een strook land dat ineens wordt beschenen door de zon. Momenten zijn niet langer gebonden aan wat je wilt maar wat je kunt, ingegeven door een wereld die anders is en moet zijn. Het ruimt je geest op, zorgt voor nieuwe ontdekkingen. Van plaatsen, van momenten en tijdstippen, van kleiner en zorgzamer. Lopend door een strak aangeplant perceel bomen wordt de tred langzamer. De eenvoud van het moment en de plek komt meer binnen. Het transformeert eeuwige haast in aandacht voor de dingen die er toe doen. De foto’s zijn rauw, ongekuist en niet gemaakt om te verleiden in de hysterie van beeld. Deze beeldserie laat zien dat stilstaan in de eenvoud van het moment de moeite waard is.

error: Content is protected !!