Liefde voor een eiland

Ik houd van Texel. Niet meer en niet minder. Zodra de naam van het eiland op de routeborden net voor Den Helder verschijnt, voel ik het. Mijn muze dient zich aan. Ik ben er het liefst in de herfst en winter. Rond mijn verjaren meestal een paar weken achter elkaar. De tijd staat dan even stil. En als je een dag niets doet, dan geeft dat niet. Ik kom op dit eiland tot rust. Vind er nieuwe inspiratie en energie voor toekomstige projecten. Er ontstaan plannen, projecten krijgen vorm. Ik durf meer te ademen. In het donker teruglopen vanaf het strand naar mijn vast stek. Magisch. Het licht op Texel is bijzonder. De nabijheid van zowel de Noordzee als het Wad draagt hier ontegenzeglijk toe bij. Op het eiland heb ik zo mijn vaste dingen. Op gezette tijd koffie drinken op een fijne plek. Aan de rand van de dag het eiland rond om op favoriete locaties het landschap in mij op te nemen. Soms maak ik een beeld. Vaak ook niet. Momenteel leg ik de laatste hand aan een nieuw fotoboek dat ik in eigen beheer ga uitgeven. De titel luidt ‘Texel, de liefde voor een eiland’. Het is een ode aan mijn eiland, en laat in ruim 300 pagina’s en 225 zwart wit foto’s het eiland zien waar ik immens van houd. De uitgave staat gepland voor einde van dit jaar.