Karakter

Op de grens van Nederland, Belgiƫ en aan de rand van het havengebied van Antwerpen ligt een polderdorp. Begin 1994 ben ik onderweg terug richting huis. Mijn behoefte aan een bak koffie noopt tot een stop. Op het routebord staat de plaatsnaam Doel. Een grote liefde voor dit gebied is aanstonds geboren. Na een aantal losse bezoeken kom ik er begin maart 2011 een week lang elke dag. In deze periode mag ik op de laatste dag een aantal mensen in dit dorp fotograferen. Een week later kom ik een dag terug om er nog een aantal vast te leggen. Dit dorp is voor mij een plek waar ik zomaar langs ga. Twee uur rijden, wat is dat in een mensenleven? Zo ook een aantal maal op Oudjaarsdag. De laatste uren in dit gebied doorbrengen. Vanaf 2011 ging de weg en de zingende banden van mijn auto jarenlang die richting op. In Kieldrecht twee bossen rozen en een karton Tripels halen. Om vervolgens bij iemand in het dorp op bezoek te gaan. Aansluitend de wisseling van jaren alleen in die Zeeuwse polder meemaken. Een magisch moment.

Het dorp Doel, de Prosperpolder, de Hedwigepolder. Het is een gebied geteisterd door de tand des tijds. Eind 2019 was ik er voor het laatst. Met tranen in mijn ogen. De onverzettelijkheid van de mensen in dit dorp die tomeloos bleven strijden tegen het grote geld is wat mij zo raakt. Ik heb er enorme bewondering voor. Deze mensen zijn oprecht en eerlijk. Zij geven niet op. En winnen uiteindelijk de strijd. Ik vind het anno 2024 nog steeds een voorrecht dat ik deze mensen heb mogen vastleggen. Deze streek zit diep in mijn hart.

error: Content is protected !!